یادداشت | سیما کوهستانی
در سوگ رهبر شهید
گاهی تاریخ، در یک لحظه متوقف میشود؛ لحظهای که خبر فقدان یک رهبر، نه تنها یک کشور، بلکه دلهای میلیونها انسان را در اندوهی مشترک فرو میبرد. شهادت قائدی که سالها پرچمدار مقاومت، استقلال و عزت یک ملت بود، از همان لحظههایی است که در حافظه تاریخی یک امت ماندگار میشود.
قائد شهید، تنها یک مسئول یا یک شخصیت سیاسی نبود؛ او نماد ایستادگی در برابر فشارها، تکیهگاه امید در روزهای دشوار و صدای رسای آرمانهایی بود که نسلهای بسیاری برای تحقق آنها تلاش کردهاند. سالها حضور او در صحنههای حساس کشور، روایتگر مدیریتی مبتنی بر ایمان، استقامت و اعتماد به ظرفیتهای ملت بود.
امروز اگرچه جسم او در میان مردم نیست، اما راهی که ترسیم کرد و اندیشهای که برای آن مجاهدت نمود، همچنان زنده است. تاریخ نشان داده است که شهادت مردان بزرگ، پایان یک مسیر نیست؛ بلکه آغاز فصل تازهای از حیات فکری و اجتماعی آنان در وجدان ملتهاست.
اندوه فقدان قائد شهید سنگین است، اما همین اندوه میتواند به سرمایهای برای همبستگی، بیداری و ادامه راه تبدیل شود. مردمی که سالها در سایه هدایت او مسیر خود را پیمودهاند، اکنون بیش از هر زمان دیگری مسئول حفظ و پاسداری از آرمانهایی هستند که او برای آنها ایستاد و هزینه داد.
امروز، در سوگ قائد شهید، اشکها جاری است و دلها داغدار؛ اما در پس این غم بزرگ، عهدی دوباره شکل میگیرد؛ عهدی برای ادامه راه عزت، استقلال و سربلندی. زیرا رهبران بزرگ با رفتن از میان مردم نمیروند؛ آنان در خاطره ملت، در مسیر تاریخ و در آرمانهایی که برای آنها زیستهاند، جاودانه میشوند.